Parkinson heeft een enorme impact op alle betrokkenen.
Onze collega Peter vertelt in een openhartige podcast zijn verhaal.
De wereld Parkinson dag, een dag die aandacht vraagt voor deze nog steeds toenemende, progressieve en degeneratieve ziekte, dit jaar met speciale aandacht voor de mensen om de patiënt heen.
Ik was 34 toen ik mijn YOP (Young Onset Parkinson) diagnose kreeg en buiten de impact op mij, welke op die leeftijd best heftig was, had dit, naast een flinke impact op mijn vrouw, ook impact op mijn toen 10-jarige zoon.
Ik zal nooit vergeten dat ik hem vertelde dat ik ziek was en zijn eerste vraag was “Ga je dan nu naar de sterretjes papa?”
Gelukkig kon ik hem hierin geruststellen, want (in tegenstelling tot wat nog vaak in de media te lezen is) ga je niet dood aan Parkinson maar met Parkinson dood.
Stefanie de Zwart , een oud-collega, is dochter van een vader met Young Onset Parkinson, die ook al jong (op 12-jarige leeftijd) hiermee moest leren omgaan.
Toentertijd was de focus volledig op de patiënt gericht en werd er eigenlijk niets voor de direct betrokkenen gedaan.
Zij heeft met mijn zoon Nick (inmiddels 24) en mij een indringende, mooie podcast opgenomen over hoe het is om YOP-dochter/zoon danwel vader te zijn, hoe hun dit ervaren hebben en over veerkracht behouden (oa dmv humor) en tegenslagen overkomen na de diagnose.
Meer over de achtergrond van de podcast is via deze link te vinden in een bijdrage van Stefanie.
De gehele podcast is te vinden op spotify via deze link. De aflevering met Nick staat nu op het podcast kanaal van Stefanie de Zwart 'What Found Me'
Link naar kanaal: open.spotify.com/show/1qRsqdzi2kmp1y6mvsWvie
#gipssenl #podcast #parkinson
